Waarom inshemelsnaam, wat moet je met die ouwe zooi?


Het is een mix van een snufje nostalgie en oprechte bewondering voor de technische kwaliteit en de styling van jaren '70 spullen.

Het contrast met de voelbaar op een koopje gemaakte plastic rotzooi die je nu gedwongen bent te kopen. De frustratie als een voor goed geld aangeschaft apparaat na relatief korte tijd total-loss blijkt te zijn omdat het elektronisch of mechanisch instort en niet hersteld kan worden dan wel tegen hogere kosten dan de vervangingswaarde.

Of erger nog: dat het apparaat kunstmatig verouderd wordt doordat de fabrikanten het opslagmedium uit de markt halen en geforceerd vervangen door weer wat nieuws. Zodat je een goed werkend apparaat afschrijft wegens mode-overwegingen. De pest voor het milieu dit soort dingen, wat een materiaal- en energieverspilling. En de life-cycle wordt alleen maar korter. Aanstonds kunnen de cassetterecorder, CD-speler en de VHS video ook naar het grofvuil. Allemaal een DVD kopen, toe maar. En ook daarvan is de opvolger al aangekondigd.

Ach wat een verschil met een goede taperecorder:

N4418 - 1974

Een solide stalen chassis met draaiende onderdelen uit edele metalen als messing, RVS en aluminium, opgehangen in een houten- of een kunststof kast van goede kwaliteit en dimensionering. Afgedekt met een aluminium frontplaat en een plexiglazen kap op RVS scharnieren. Functionele rustige styling met duidelijke ergonomische bedieningsorganen i.p.v. priegelige zwart-op-zwart speelgoed mini-knopjes met 4 functies per stuk. En alles is te repareren, zelfs als na ruim 40 jaar de originele onderdelen op zijn, want eerlijk mechaniek is wel na te maken of te improviseren met andere spullen. Het elektroniek is sowieso onverslijtbaar, hooguit gaat er eens een lampje of een transistortje stuk. Allemaal goed te vervangen door universeelspul. Probeer maar eens zo'n custom-made ''all in one chip'' te kopen voor een modern apparaatje. Instant containervoer!

En wat een geluidskwaliteit als alles goed staat afgesteld. Dat doet voor het gemiddelde gehoor echt niet onder voor de moderne digitalis. Sterker nog -maar dit is persoonlijke smaak- ik vind het voller klinken, niet zo blikkerig. Om nog te zwijgen over die ellendige tot op het bot gecomprimeerde MP3tjes die iedereen nu opeens op de PC en in de auto moet hebben. Wat een rotzooi, weet dan niemand meer hoe HiFi klinkt? Suffe wegwerp speeldoosjes! Hang er dan tenminste nog een paar fatsoenlijke speakers en/of een behoorlijke koptelefoon aan, dat maakt al veel uit.

Hoor je het ook eens van een ander (Tom Holkenborg = Junkie XL in de VPRO gids):

vetgedrukt en geel gemarkeerd door de gidsredactie! Geestverwanten wellicht?

Het mooiste is nog wel dat het klassiek alternatief anno nu voor schrootprijsjes of voor nop te verkrijgen is. Voorheen best wel dure dingen (soms meer dan 1000 piek!), die nog steeds prima bruikbaar zijn na enig liefdevol ingrijpen. Built for eternity, maar dat was waarschijnlijk niet eens de bedoeling van de fabrikanten. Gewoon gebruikelijk in een andere tijd, toen technici nog een geweten hadden en commerciele lui niet de dienst uitmaakten.

En dat spul is niet alleen voor op de plank in een museum. Ik ken geen ander medium* dat simpel in staat is om bij afwezigheid (s'nachts) een radio uitzending van 3 uur vast te leggen in goede HiFi kwaliteit. De volgende dag afluisteren en de highlights overzetten op een archieftape. En roep nu niet meteen PC+radiokaart, probeer dat maar eens op dezelfde manier werkend te krijgen dan. Timer start/stop, continu opname in HiFi gedurende 3 uur, eenvoudig editen naar een 2e opslag. Wordt je nog best druk mee, en wat kost het wel niet aan harddisk capaciteit. Plus het voortdurende gevaar van een software crash. En dan lekker een dag achter het beeldscherm zitten pielen met de muis, nee dank u. Dan zit ik liever comfortabel in de leesfauteuil met een bakkie koffie en een tijdschrift van de muziek te genieten, om bij het passeren van iets waardevols simpel de 2e recorder te starten.

(*op één na dan: er was eind jaren '80 een serie videorecorders van Philips die in speciale audio-mode tot 10 uur HiFi konden opnemen op een videoband. Ook alweer verdwenen van de markt. **Aha, er wordt me net door een collega liefhebber ingefluisterd dat een DAT bandje ook 3 uur HiFi kan bevatten, waarvan akte. Net zo'n dood systeem als spoelentape en nog moeilijker aan spullen te komen vrees ik).

En mbt Video 2000, wel dat is gewoon technisch prachtig spul - zolang het werkt. 4 speelfilms inclusief die rottige reclame tussendoor op maar 1 cassette (huidige prijs max 1 euro). Streeploos (echt snel) beeldzoeken ook achteruit, snaarstrak stilstaand beeld en slomo. Razendsnel in- en uitrijgen en nauwkeurig naar een opgegeven bandpositie racen. De laatste modellen hebben zelfs behoorlijk goed stereo geluid dat via de HiFi installatie perfect klinkt. En dat alles voor een prijs waar je nog niet één bespeeld DVD schijfje voor hebt ;-)

het topmodel, VR2350 1983: 9 kg Eindhovens vernuft!

Bovendien hebben videobanden al bewezen dat ze 40 jaar meegaan bij zorgvuldige opslag - and still counting. De eerste gebrande DVDtjes zijn al uitgevallen! Toe maar, haal maar op van internet al die films, het is allemaal verloren moeite.

En zo klooien we vrolijk door. Stort dus vooral die ouwe zooi af, graag via marktplaats.nl zodat de ware liefhebbers er nog jaren mee voort kunnen. Kost je niks, sterker: het levert nog wat statiegeld op. Kan je weer een DVDtje mee aanbetalen ;-)

 

............................................................................


retour